Era niepokoju

Wielu poległo, a jeszcze więcej pójdzie w ich ślady – to jeden z nielicznych powtarzających się wersów w słynnym poemacie The Age of Anxiety (Era niepokoju, 1947 r.) W. H. Audena. Mówi o wszechobecnym zagrożeniu wojną - zarówno w czasie pokoju, jak i rozlewu krwi. Jest to temat, który pozostaje niepokojąco aktualny. Niemal osiem dekad później, kolejne pokolenie młodych artystów doświadcza lęku i bólu, jakie niesie ze sobą konflikt zbrojny. Trauma, w której cieniu dorastaliśmy, staje się namacalnym strachem.

Program koncertu został podzielony na trzy akty ukazujące doświadczenie wojny i żałoby. 

Akt I przedstawia dziecko dorastające w cieniu wojny, które jako młody mężczyzna trafia do wojska i ginie na froncie. Następnie obserwujemy żałobę jego matki oraz pogrzeb widziany oczami ukochanej. 

Akt II przynosi chwilę pozornego wytchnienia i eskapizmu, szybko skontrastowaną z krytyką społecznej obojętności oraz usprawiedliwiania wojennych zbrodni w imię patriotyzmu. 

Akt III ukazuje pięć etapów żałoby: zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresję i akceptację. Finał powraca do motywu niekończącego się cyklu przemocy i kolejnych ofiar wojny, pozostawiając poczucie niepokoju mimo chwilowego ukojenia.

Z pomocą elementów choreografii i projekcji wizualnych powstał kameralny i współczesny spektakl – taki, który opowiada historię pisaną przez wiele pokoleń i tworzoną dalej – do dziś.